یه روز وقتی عاشقی دلت می گیره

من آرام بودم . من آسان بودم من باران بودم. من باران بودم. چه صاف بودم. چه نمناک بودم. من جاری شدم. زمین واری شدم. من صاف بودم. اخ که چه زلال بودم! من جویبار شدم. چقدر جنبان شدم .چقدر خندان شدم. من کسی را دیدم. امن آب شدم. من اب تر شدم. جاری شدم. در جویبار خالی شدم .من آزاد شدم. پر از پرواز شدم. من سنگها را جستم. من آرام بودم. من آسان بودم. من صاف بودم. زلال بودم. من جویبار بودم. من روان بودم. من بهار را دیدم. سبز را دیدم. روز را شب را ساعتها را دیدم. من عمر را دیدم .من به دریا رفتم. به کوهسار رفتم. من به دنیا رفتم. من آب بودم. زلال بودم .چه صاف بودم. چه خوب بودم .ناگهان گل الود شدم. سیاه شدم. من ناپاک شدم. من تر شدم. من تنها شدم. گل آلود شدم. زامین وار شدم. من آرام بودم من آسان بودم. من باران بودم. چه صاف بودم !!!.

چه میشود اگر  منطق عقل کنار میرفت و میگذاشت فلسفه ی  احساس اوج بگیرد؟

یک  دقیقه به سرعته یک  ثانیه میگذرد وقتی به ثانیه ثانیه دقیقه احتیاج داری و ثانیه ها به بلندای ساعت ها میشوند وقتی بیصبرانه میخواهی به ثانیه ی  بعدی دست یابی